Наум
Солено е в очите ми,
солено...
а много време мина...
Смениха се събития
и хора,
децата ни пораснаха,
изстинаха постелите.
Надеждите –
отдавна ги погребахме.
Сега сме мълчаливи
и самотни.
Наум мечтаем
и наум се срещаме,
наум си казваме,
че се обичаме.
На глас единствено –
съветваме децата си.
(10.04.1989)